สารออกซิไดซ์และสารเปอร์ออกไซด์อินทรีย์

ประเภทย่อย 5.1 สารออกซิไดซ์

สารออกซิไดซ์คือวัสดุที่สามารถทำให้เกิดหรือเร่งการลุกไหม้ของวัสดุอื่น โดยปกติด้วยการปล่อยออกซิเจน

1. ของแข็งจัดเป็นประเภทย่อย 5.1 เมื่อตามคู่มือการทดสอบและเกณฑ์ของ UN มีเวลาการลุกไหม้เฉลี่ยน้อยกว่าหรือเท่ากับสารผสมโพแทสเซียมโบรเมต/เซลลูโลสในอัตราส่วน 3:7

2. ของเหลวจัดเป็นประเภทย่อย 5.1 เมื่อตามคู่มือฉบับเดียวกัน ติดไฟได้เอง หรือมีเวลาเฉลี่ยของการเพิ่มความดันจาก 690 kPa ถึง 2070 kPa เกจ สั้นกว่าสารผสมกรดไนตริก (65 เปอร์เซ็นต์)/เซลลูโลสในอัตราส่วน 1:1

ประเภทย่อย 5.2 สารเปอร์ออกไซด์อินทรีย์ ส่วนใหญ่ลุกไหม้เร็วและไวต่อแรงกระแทกหรือแรงเสียดทาน

สารเปอร์ออกไซด์อินทรีย์คือสารประกอบอินทรีย์ที่มีออกซิเจนในพันธะคู่ -O-O- ลองนึกถึงไฮโดรเจนเปอร์ออกไซด์ที่อะตอมไฮโดรเจนหนึ่งอะตอมขึ้นไปถูกแทนที่ด้วยอนุมูลอินทรีย์ เว้นแต่จะเข้าข้อใดข้อหนึ่งต่อไปนี้:

1. วัสดุนั้นเข้าตามคำนิยามของวัตถุระเบิดตามที่กำหนดในหมวดย่อย C ของส่วนนี้ ซึ่งในกรณีนี้ต้องจัดเป็นวัตถุระเบิด

2. วัสดุนั้นถูกห้ามส่งมอบเพื่อการขนส่งตาม 49CFR 172.101 ของหมวดย่อยนี้ หรือ 49CFR 173.21

3. รองผู้บริหารด้านความปลอดภัยวัตถุอันตรายได้พิจารณาแล้วว่าวัสดุนั้นไม่มีอันตรายที่เกี่ยวข้องกับวัสดุประเภทย่อย 5.2 หรือ

4. วัสดุนั้นเข้าเงื่อนไขข้อใดข้อหนึ่งต่อไปนี้:

1. สำหรับวัสดุที่มีไฮโดรเจนเปอร์ออกไซด์ไม่เกิน 1.0 เปอร์เซ็นต์ ปริมาณออกซิเจนที่ใช้ได้ซึ่งคำนวณด้วยสมการในย่อหน้า (a)(4)(ii) ของส่วนนี้ ต้องไม่เกิน 1.0 เปอร์เซ็นต์ หรือ

2. สำหรับวัสดุที่มีไฮโดรเจนเปอร์ออกไซด์มากกว่า 1.0 เปอร์เซ็นต์ แต่ไม่เกิน 7.0 เปอร์เซ็นต์