เป็นกฎของ IMO สำหรับสินค้าอันตรายบนเรือ: วิธีจัดประเภท บรรจุ ทำเครื่องหมาย และจัดวาง สารแต่ละชนิดจะได้รับประเภท หมายเลข UN และกฎการบรรจุที่ผู้ขนส่งและท่าเทียบเรือต้องปฏิบัติตาม
ประเภท 2
ก๊าซ
อ่านประเภทย่อยด้านล่างเป็นข้อมูลประกอบการวางแผน ชื่อประเภทบอกถึงอันตรายหลัก การบรรจุ ฉลาก และตำแหน่งที่ตู้สามารถวางบนเรือได้ยังคงเป็นไปตามประมวล IMDG
ก๊าซ ประเภท 2
ประเภทย่อย 2.1 ก๊าซไวไฟ
454 kg (1001 lbs) ของวัสดุที่เป็นก๊าซที่อุณหภูมิ 20°C (68°F) หรือต่ำกว่า และที่ความดัน 101.3 kPa (14.7 psi) คือวัสดุที่มีจุดเดือด 20°C (68°F) หรือต่ำกว่าที่ความดันดังกล่าว และ:
1. ติดไฟที่ 101.3 kPa (14.7 psi) เมื่อผสมกับอากาศในสัดส่วน 13 เปอร์เซ็นต์หรือน้อยกว่าโดยปริมาตร หรือ
2. มีช่วงความไวไฟในอากาศอย่างน้อย 12 เปอร์เซ็นต์ที่ 101.3 kPa (14.7 psi) ไม่ว่าขีดจำกัดล่างจะเป็นเท่าใด
ประเภทย่อย 2.2 ก๊าซไม่ไวไฟและไม่เป็นพิษ
ประเภทย่อยนี้ครอบคลุมก๊าซอัด ก๊าซเหลว ก๊าซเย็นยิ่งยวดภายใต้ความดัน ก๊าซที่ละลายภายใต้ความดัน ก๊าซที่ทำให้ขาดอากาศหายใจ และก๊าซออกซิไดซ์ ก๊าซอัดที่ไม่ไวไฟและไม่เป็นพิษหมายถึงวัสดุหรือสารผสมที่:
1. สร้างความดันสัมบูรณ์ 280 kPa (40.6 psia) ขึ้นไปภายในบรรจุภัณฑ์ที่ 20°C (68°F) และ
2. ไม่เข้าเกณฑ์การทดสอบสำหรับประเภทย่อย 2.1 หรือ 2.3
ประเภทย่อย 2.3 ก๊าซพิษ
ก๊าซที่เป็นพิษเมื่อสูดดม: เป็นก๊าซที่อุณหภูมิ 20°C หรือต่ำกว่าและที่ 101.3 kPa (จุดเดือด 20°C หรือต่ำกว่าที่ 14.7 psi) และ:
1. ทราบว่ามีความเป็นพิษเพียงพอที่จะเป็นอันตรายต่อสุขภาพระหว่างการขนส่ง หรือ
2. ไม่มีข้อมูลในมนุษย์เพียงพอ จึงถือว่าเป็นพิษเนื่องจากการทดสอบในสัตว์ให้ค่า LC50 ที่ 5000 ml/m³ หรือน้อยกว่า
สิ่งที่การจัดประเภทไม่ได้กำหนด
ประเภทระบุถึงอันตรายหลัก สินค้าจำนวนมากยังมีอันตรายรอง เช่น ก๊าซพิษที่ติดไฟได้ด้วย เอกสารและป้ายจะแสดงทั้งสองประเภท และกฎการแยกเก็บจะเป็นไปตามอันตรายที่เข้มงวดกว่า
หมายเลข UN เป็นของสารแต่ละชนิด หรือกลุ่มสารที่คล้ายกันกลุ่มเล็กๆ ในรายการสินค้าอันตรายของ IMDG ไม่ใช่หมายเลขเดียวสำหรับทั้งประเภท กล่องสองใบในประเภทเดียวกันอาจมีหมายเลข กลุ่มการบรรจุ และกฎการแยกเก็บที่ต่างกัน