เป็นกฎของ IMO สำหรับสินค้าอันตรายบนเรือ: วิธีจัดประเภท บรรจุ ทำเครื่องหมาย และจัดวาง สารแต่ละชนิดจะได้รับประเภท หมายเลข UN และกฎการบรรจุที่ผู้ขนส่งและท่าเทียบเรือต้องปฏิบัติตาม
ประเภท 8
สารกัดกร่อน
อ่านประเภทย่อยด้านล่างเป็นข้อมูลประกอบการวางแผน ชื่อประเภทบอกถึงอันตรายหลัก การบรรจุ ฉลาก และตำแหน่งที่ตู้สามารถวางบนเรือได้ยังคงเป็นไปตามประมวล IMDG
สารกัดกร่อน ประเภท 8
วัสดุกัดกร่อน
สารกัดกร่อนคือของเหลวหรือของแข็งที่ทำลายผิวหนังมนุษย์ตลอดความหนา ณ จุดที่สัมผัสภายในเวลาที่กฎกำหนด ของเหลวที่กัดกร่อนเหล็กกล้าหรืออะลูมิเนียมในอัตรารุนแรงก็จัดเป็นสารกัดกร่อนเช่นกัน
หากเหตุการณ์จริงหรือข้อมูลอื่นแสดงว่าอันตรายสูงหรือต่ำกว่าผลการทดสอบในห้องปฏิบัติการ หน่วยงานที่มีอำนาจสามารถเปลี่ยนการจัดประเภทได้ รวมถึงการพิจารณาว่าวัสดุนั้นไม่ได้อยู่ภายใต้การควบคุมในฐานะสารกัดกร่อน
ข้อมูลการทดสอบการกัดกร่อนผิวหนังที่จัดทำไม่เกินวันที่ 30 กันยายน 1995 โดยใช้วิธีตาม 49 CFR 173 ภาคผนวก A ที่มีผลบังคับใช้ในขณะนั้น ยังคงใช้จัดประเภทวัสดุประเภท 8 และกำหนดกลุ่มการบรรจุได้
ที่น้ำหนักรวม 454 kg (1,001 lb) ขึ้นไป ให้แยกกรดและด่างออกจากกัน แม้ตารางการบรรทุกจะไม่ได้ระบุการแยกดังกล่าว สารกัดกร่อนหลายชนิดทำปฏิกิริยารุนแรงหากผสมกัน และการรั่วไหลที่ทำให้สารเหล่านี้รวมกันต้องได้รับการดูแลเป็นพิเศษ
คำถาม
สิ่งที่การจัดประเภทไม่ได้กำหนด
ประเภทระบุถึงอันตรายหลัก สินค้าจำนวนมากยังมีอันตรายรอง เช่น ก๊าซพิษที่ติดไฟได้ด้วย เอกสารและป้ายจะแสดงทั้งสองประเภท และกฎการแยกเก็บจะเป็นไปตามอันตรายที่เข้มงวดกว่า
หมายเลข UN เป็นของสารแต่ละชนิด หรือกลุ่มสารที่คล้ายกันกลุ่มเล็กๆ ในรายการสินค้าอันตรายของ IMDG ไม่ใช่หมายเลขเดียวสำหรับทั้งประเภท กล่องสองใบในประเภทเดียวกันอาจมีหมายเลข กลุ่มการบรรจุ และกฎการแยกเก็บที่ต่างกัน