FA

کلاس 7

مواد پرتوزا

بخش‌های زیر را به‌عنوان یادداشت برنامه‌ریزی بخوانید. نام کلاس خطر اصلی را به شما می‌گوید. بسته‌بندی، برچسب‌ها و محل قرارگیری کانتینر روی کشتی همچنان از IMDG Code تعیین می‌شود.

مواد پرتوزا، کلاس 7

ماده پرتوزا

ماده پرتوزا

کلاس 7 ماده‌ای است که حاوی رادیونوکلید است، به شرطی که هم غلظت فعالیت و هم کل فعالیت در محموله از حدود جدول کالاهای خطرناک بالاتر باشد. پایین‌تر از این حدود، ماده در کلاس 7 قرار نمی‌گیرد.

بسته‌ای که برچسب RADIOACTIVE YELLOW III دارد، به‌عنوان محموله پرتوزای کامل در نظر گرفته می‌شود. برخی بارهای با فعالیت ویژه پایین در حالت استفاده انحصاری این برچسب بسته را ندارند، اما وسیله نقلیه همچنان به پلاکارد RADIOACTIVE نیاز دارد.

استفاده انحصاری یعنی وسیله نقلیه به‌طور کامل در اختیار یک فرستنده است. بارگیری و تخلیه طبق دستور همان فرستنده یا گیرنده انجام می‌شود و افرادی که این کار را انجام می‌دهند، آموزش و تجهیزات لازم برای آن ماده را دارند. فرستنده دستورالعمل‌های کتبی را همراه با اسناد حمل به حمل‌کننده می‌دهد.

ماده شکافت‌پذیر در اینجا به معنای پلوتونیوم-238، پلوتونیوم-239، پلوتونیوم-241، اورانیوم-233، اورانیوم-235 یا ترکیبی از آن‌هاست. اورانیوم طبیعی پرتودهی‌نشده و اورانیوم ضعیف‌شده خارج از این تعریف هستند، همچنین اورانیوم طبیعی یا ضعیف‌شده‌ای که در راکتور حرارتی پرتودهی شده است. استثناهای بیشتر در 49 CFR 173.453 آمده است. محموله شکافت‌پذیر کنترل‌شده، محموله‌ای است که شاخص بحرانیت هسته‌ای حمل آن طبق 49 CFR 173.457 بالاتر از 10 باشد.

مقدار کنترل‌شده برای مسیر بزرگراهی در یک بسته، کمترین مقدار از سه رقم زیر است: 3,000 برابر مقدار A1 برای ماده با شکل ویژه، 3,000 برابر مقدار A2 برای ماده با شکل عادی، یا 1,000 TBq (27,000 Ci). مقادیر A1 و A2 در 49 CFR 173.435 آمده است.

مقدار محدود، در چارچوب حدود بسته طبق 49 CFR 173.425 و شرایط 49 CFR 173.421 باقی می‌ماند. ماده با فعالیت ویژه پایین (LSA) فعالیت محدودی به ازای جرم دارد و با توصیفات LSA مطابقت دارد. حفاظ اطراف آن هنگام برآورد میانگین فعالیت ویژه در نظر گرفته نمی‌شود.

کانتینر باری در این کلاس، جعبه‌ای قابل استفاده مجدد با حجم 1.81 متر مکعب (64 فوت مکعب) یا بیشتر است که همراه با محتویاتش بلند می‌شود. اگر یکی از ابعاد بیرونی آن کمتر از 1.5 متر (4.9 فوت) یا حجم داخلی آن 3.0 متر مکعب (106 فوت مکعب) یا کمتر باشد، کوچک محسوب می‌شود. در غیر این صورت، کانتینر باری بزرگ است.

پرسش‌ها

آنچه کلاس تعیین نمی‌کند

این کد، مجموعه مقررات IMO برای کالاهای خطرناک در کشتی است: نحوه طبقه‌بندی، بسته‌بندی، نشانه‌گذاری و چیدمان آن‌ها. هر ماده یک کلاس، یک شماره UN و مقررات بسته‌بندی دارد که حمل‌کننده و ترمینال باید از آن پیروی کنند.

کلاس، خطر اصلی را نشان می‌دهد. بسیاری از کالاها خطر دومی هم دارند، مانند گاز سمی که قابل اشتعال نیز هست. اسناد و پلاکاردها هر دو را نشان می‌دهند و مقررات تفکیک از خطر سخت‌گیرانه‌تر پیروی می‌کند.

این شماره در فهرست کالاهای خطرناک IMDG به یک ماده، یا به گروه کوچکی از مواد مشابه، تعلق دارد. یک شماره واحد برای کل یک کلاس نیست. دو بسته در یک کلاس می‌توانند شماره، گروه بسته‌بندی و مقررات تفکیک متفاوتی داشته باشند.