PL

Klasa 7

Materiały promieniotwórcze

Traktuj poniższe podklasy jako wskazówkę do planowania. Nazwa klasy określa główne zagrożenie. Pakowanie, nalepki i miejsce kontenera na statku nadal wynikają z Kodeksu IMDG.

Materiały promieniotwórcze, klasa 7

Materiał promieniotwórczy

Materiał promieniotwórczy

Klasa 7 to materiał zawierający radionuklidy, jeśli zarówno stężenie aktywności, jak i całkowita aktywność w przesyłce przekraczają limity podane w tabeli towarów niebezpiecznych. Poniżej tych limitów nie jest to klasa 7.

Sztuka przesyłki z nalepką RADIOACTIVE YELLOW III jest traktowana jako pełna przesyłka promieniotwórcza. Niektóre ładunki o niskiej aktywności właściwej przewożone na zasadzie wyłącznego użytkowania nie mają takiej nalepki na opakowaniu, a pojazd i tak wymaga tablicy RADIOACTIVE.

Wyłączne użytkowanie oznacza, że jeden nadawca ma środek transportu wyłącznie do swojej dyspozycji. Załadunek i rozładunek odbywają się według wskazań tego nadawcy lub odbiorcy, a osoby, które je wykonują, mają odpowiednie przeszkolenie i wyposażenie do obsługi danego materiału. Nadawca przekazuje przewoźnikowi pisemne instrukcje wraz z dokumentami przewozowymi.

Materiał rozszczepialny oznacza tu pluton-238, pluton-239, pluton-241, uran-233, uran-235 lub ich kombinację. Definicja nie obejmuje nienapromieniowanego uranu naturalnego i uranu zubożonego, a także uranu naturalnego lub zubożonego napromieniowanego w reaktorze termicznym. Dalsze wyjątki zawiera 49 CFR 173.453. Kontrolowana przesyłka materiału rozszczepialnego to przesyłka o wskaźniku bezpieczeństwa krytycznościowego powyżej 10 zgodnie z 49 CFR 173.457.

Ilość kontrolowana na trasie drogowej w jednej sztuce przesyłki to najmniejsza z trzech wartości: 3,000-krotność wartości A1 dla materiału w postaci specjalnej, 3,000-krotność wartości A2 dla materiału w postaci zwykłej lub 1,000 TBq (27,000 Ci). Wartości A1 i A2 podano w 49 CFR 173.435.

Ilość ograniczona mieści się w limitach dla sztuki przesyłki z 49 CFR 173.425 i spełnia warunki 49 CFR 173.421. Materiał o niskiej aktywności właściwej (LSA) ma ograniczoną aktywność na jednostkę masy i odpowiada opisom LSA. Osłon wokół niego nie uwzględnia się przy szacowaniu średniej aktywności właściwej.

Kontener ładunkowy w tej klasie to skrzynia wielokrotnego użytku o pojemności 1.81 metra sześciennego (64 stóp sześciennych) lub większej, podnoszona wraz z zawartością. Jest mały, jeśli jeden z wymiarów zewnętrznych wynosi mniej niż 1.5 metra (4.9 stopy) lub pojemność wewnętrzna wynosi 3.0 metra sześciennego (106 stóp sześciennych) lub mniej. Każdy inny to duży kontener ładunkowy.

Pytania

Czego klasa nie rozstrzyga

To zbiór przepisów IMO dotyczących towarów niebezpiecznych na statku: jak je klasyfikować, pakować, oznakowywać i sztauować. Każdy materiał otrzymuje klasę, numer UN i zasady pakowania, których muszą przestrzegać przewoźnik i terminal.

Klasa określa główne zagrożenie. Wiele towarów ma też zagrożenie dodatkowe, np. gaz trujący, który może się również palić. Dokumenty i tablice ostrzegawcze pokazują oba, a zasady segregacji wynikają z tego zagrożenia, które jest bardziej rygorystyczne.

Jest przypisany do materiału lub niewielkiej grupy podobnych materiałów w Wykazie towarów niebezpiecznych Kodeksu IMDG. Nie jest to jeden numer dla całej klasy. Dwa kontenery z tej samej klasy mogą mieć różne numery, grupy pakowania i zasady segregacji.