Z zakładu
Towar pozostaje w zakładzie sprzedającego, dopóki kupujący go nie odbierze. Dokumenty eksportowe, transport, ubezpieczenie oraz cła po obu stronach należą do kupującego.
Kompendium frachtowe
Incoterms 2020: gdzie koszty i ryzyko przechodzą na drugą stronę
Każda z jedenastu reguł wyznacza punkt, w którym sprzedający przestaje płacić, a zaczyna kupujący. Fracht, ryzyko, ubezpieczenie i cło nie zawsze przechodzą jednocześnie. Otwórz regułę, aby zobaczyć, jak daleko faktycznie sięga.
Incoterms® jest znakiem towarowym Międzynarodowej Izby Handlowej (ICC). Chinese Brothers przygotowało tę stronę jako praktyczne podsumowanie.
Jedenaście reguł
Najpierw reguły dla dowolnego transportu, potem morskie
Stosowane w transporcie drogowym, kolejowym, lotniczym i morskim
Franco przewoźnik
Sprzedający przekazuje towar odprawiony w eksporcie przewoźnikowi lub w miejscu wskazanym przez kupującego. Od chwili przekazania przesyłką zarządza kupujący.
Przewoźne opłacone do
Sprzedający płaci za przewóz aż do wskazanego miejsca. Ryzyko przechodzi jednak na kupującego, gdy tylko pierwszy przewoźnik przejmie towar.
Przewoźne i ubezpieczenie opłacone do
Taki sam podział jak w CPT, a dodatkowo sprzedający musi ubezpieczyć towar na rzecz kupującego do wskazanego miejsca w szerszym zakresie all risks.
Dostarczone do miejsca
Sprzedający ponosi koszty i ryzyko, dopóki towar nie dotrze do wskazanego miejsca, jeszcze nierozładowany. Kupujący dokonuje odprawy importowej.
Dostarczone do miejsca, rozładowane
Towar dociera do tego samego miejsca co w DAP, a sprzedający dodatkowo płaci za rozładunek na miejscu i ponosi jego ryzyko.
Dostarczone, cło opłacone
Najszersze obowiązki sprzedającego. Towar dociera do wskazanego miejsca już odprawiony w imporcie, z uregulowanym cłem i podatkiem.
Reguły wyłącznie dla ładunków statkiem lub barką
Franco wzdłuż burty statku
Sprzedający umieszcza towar odprawiony w eksporcie przy burcie statku we wskazanym porcie załadunku. Kupujący przejmuje go z nabrzeża.
Franco statek
Sprzedający ładuje towar na statek wskazany przez kupującego. Ryzyko przechodzi, gdy towar znajdzie się na pokładzie.
Koszt i fracht
Sprzedający płaci fracht morski do wskazanego portu przeznaczenia. Ryzyko przechodzi jednak, gdy towar zostanie załadowany na statek w porcie załadunku.
Koszt, ubezpieczenie i fracht
Taki sam podział frachtu jak w CFR, a sprzedający dodatkowo wykupuje na rzecz kupującego co najmniej minimalne ubezpieczenie do portu przeznaczenia.
Starsze umowy mogą nadal powoływać się na wycofane reguły. DAT (Delivered at Terminal) w edycji 2020 zastąpiono regułą DPU. Z zestawu 2000 reguły DAF, DES, DEQ i DDU zostały włączone do powyższych reguł grupy D.
Na trasie
Jedna reguła od drzwi do drzwi
Wybierz regułę. Paski pokazują, jak daleko sprzedający nadal płaci za przewóz, ubezpieczenie i cło, zanim przejmie je kupujący.
Sprzedający
Kupujący
Dowóz do portu
Port nadania
Załadunek
Fracht morski
Rozładunek
Port przeznaczenia
Dowóz końcowy
Koszt sprzedającego
Koszt kupującego
Przewóz
Ubezpieczenie
Cło
Wyświetlana reguła Z zakładu (EXW). Najmniejsze obowiązki sprzedającego: towar czeka w jego własnym zakładzie, aż odbierze go kupujący.
Pytania
Czego reguły nie rozstrzygają
Dzielą transport, ryzyko, ubezpieczenie i formalności celne między sprzedającego i kupującego. Nie przenoszą własności towaru i nie ustalają ceny. Te kwestie należy uregulować w umowie sprzedaży.
Tylko wtedy, gdy umowa je wskazuje, na przykład "FOB Shanghai, Incoterms® 2020." To zestaw reguł, który obie strony wybierają dobrowolnie. Nie jest to prawo, które obowiązuje samoistnie.
Tak. Rewizja z 2020 roku nie unieważniła reguł z 2010 roku. Każda z tych edycji jest ważna, jeśli umowa określa, o którą chodzi.
Z przyzwyczajenia. FOB i CIF wciąż wpisuje się w wiele rezerwacji kontenerowych, choć FCA i CIP lepiej pasują do ładunków kontenerowych. Ryzyko przechodzi w chwili przekazania kontenera przewoźnikowi, a nie przy załadunku na statek.