تحویل در محل کار
کالا تا زمانی که خریدار آن را تحویل بگیرد در محل فروشنده می‌ماند. تشریفات صادراتی، حمل، بیمه و حقوق گمرکی صادرات و واردات همگی بر عهده خریدار است.
مرجع حمل‌ونقل
Incoterms 2020: هزینه و ریسک کجا دست‌به‌دست می‌شود
هر یک از این یازده کد نقطه‌ای را مشخص می‌کند که فروشنده دیگر هزینه نمی‌پردازد و پرداخت خریدار آغاز می‌شود. کرایه حمل، ریسک، بیمه و حقوق گمرکی همیشه با هم منتقل نمی‌شوند. یک کد را باز کنید تا ببینید آن قاعده در عمل تا کجا پیش می‌رود.
Incoterms® علامت تجاری اتاق بازرگانی بین‌المللی است. Chinese Brothers این صفحه را به‌عنوان خلاصه‌ای کاربردی نوشته است.
یازده کد
ابتدا قواعد همه شیوه‌های حمل، سپس قواعد حمل دریایی
قابل استفاده در حمل جاده‌ای، ریلی، هوایی و دریایی
تحویل به حمل‌کننده
فروشنده کالای ترخیص‌شده برای صادرات را به حمل‌کننده یا در مکانی که خریدار تعیین می‌کند تحویل می‌دهد. از لحظه تحویل، مدیریت محموله با خریدار است.
کرایه حمل پرداخت‌شده تا
فروشنده کرایه حمل را تا مکان تعیین‌شده می‌پردازد. با این حال، ریسک به محض اینکه نخستین حمل‌کننده کالا را تحویل بگیرد به خریدار منتقل می‌شود.
کرایه حمل و بیمه پرداخت‌شده تا
تقسیم مسئولیت همانند CPT است، به‌علاوه اینکه فروشنده باید کالا را تا مکان تعیین‌شده با پوشش گسترده‌تر «تمام خطر» به نفع خریدار بیمه کند.
تحویل در محل مقصد
فروشنده هزینه و ریسک را تا رسیدن کالا به مکان تعیین‌شده، در حالی که هنوز روی وسیله حمل است، بر عهده دارد. ترخیص وارداتی با خریدار است.
تحویل در محل مقصد تخلیه‌شده
به همان مکان DAP می‌رسد و فروشنده هزینه و ریسک تخلیه در آنجا را نیز بر عهده می‌گیرد.
تحویل با پرداخت عوارض
بیشترین تعهد فروشنده. کالا ترخیص‌شده و با حقوق گمرکی و مالیات پرداخت‌شده به مکان تعیین‌شده می‌رسد.
قواعد ویژه بار حمل‌شده با کشتی یا بارج
تحویل در کنار کشتی
فروشنده کالای ترخیص‌شده برای صادرات را در بندر بارگیری تعیین‌شده در کنار کشتی قرار می‌دهد. خریدار کالا را از اسکله تحویل می‌گیرد.
تحویل روی کشتی
فروشنده کالا را روی کشتی‌ای که خریدار تعیین می‌کند بارگیری می‌کند. ریسک به محض قرار گرفتن کالا روی کشتی منتقل می‌شود.
هزینه و کرایه حمل
فروشنده کرایه حمل دریایی را تا بندر مقصد تعیین‌شده می‌پردازد. با این حال، ریسک هنگام بارگیری کالا روی کشتی در بندر مبدأ منتقل می‌شود.
هزینه، بیمه و کرایه حمل
تقسیم کرایه حمل همانند CFR است و فروشنده همچنین دست‌کم حداقل بیمه را تا بندر مقصد به نفع خریدار تهیه می‌کند.
قراردادهای قدیمی‌تر ممکن است هنوز کدهای منسوخ را ذکر کنند. DAT (تحویل در پایانه) در ویرایش 2020 به DPU تبدیل شد. از مجموعه 2000 نیز DAF، DES، DEQ و DDU در قواعد گروه D بالا ادغام شدند.
در طول مسیر
یک قاعده را از در تا در ببینید
یک کد انتخاب کنید. نوارها نشان می‌دهند فروشنده تا کجا هزینه حمل، بیمه و حقوق گمرکی را می‌پردازد و از کجا خریدار مسئولیت را بر عهده می‌گیرد.
فروشنده
خریدار
حمل در مبدأ
بندر مبدأ
بارگیری
حمل دریایی
تخلیه
بندر مقصد
حمل نهایی
هزینه فروشنده
هزینه خریدار
حمل
بیمه
حقوق گمرکی
در حال نمایش تحویل در محل کار (EXW). کمترین تعهد فروشنده: کالا در محل خود فروشنده منتظر می‌ماند تا خریدار آن را تحویل بگیرد.
پرسش‌ها
آنچه کدها تعیین نمی‌کنند
آن‌ها حمل، ریسک، بیمه و امور گمرکی را میان فروشنده و خریدار تقسیم می‌کنند. مالکیت کالا را منتقل نمی‌کنند و قیمت را هم تعیین نمی‌کنند. این موارد جایشان در قرارداد فروش است.
فقط زمانی که در قرارداد ذکر شوند، برای مثال «FOB Shanghai, Incoterms® 2020». این قواعد مجموعه‌ای هستند که دو طرف استفاده از آن را انتخاب می‌کنند، نه قانونی که خودبه‌خود اعمال شود.
بله. بازنگری 2020 قواعد 2010 را لغو نکرد. هر دو ویرایش معتبرند، به شرط آنکه قرارداد مشخص کند منظورش کدام ویرایش است.
از روی عادت. FOB و CIF هنوز در بسیاری از رزروهای کانتینری نوشته می‌شوند، هرچند FCA و CIP با بار کانتینری تطابق بیشتری دارند. ریسک زمانی منتقل می‌شود که کانتینر به حمل‌کننده تحویل داده شود، نه زمانی که کشتی بارگیری می‌شود.