این کد، مجموعه مقررات IMO برای کالاهای خطرناک در کشتی است: نحوه طبقه‌بندی، بسته‌بندی، نشانه‌گذاری و چیدمان آن‌ها. هر ماده یک کلاس، یک شماره UN و مقررات بسته‌بندی دارد که حمل‌کننده و ترمینال باید از آن پیروی کنند.
کلاس 4
جامدات یا مواد قابل اشتعال
بخش‌های زیر را به‌عنوان یادداشت برنامه‌ریزی بخوانید. نام کلاس خطر اصلی را به شما می‌گوید. بسته‌بندی، برچسب‌ها و محل قرارگیری کانتینر روی کشتی همچنان از IMDG Code تعیین می‌شود.
جامدات قابل اشتعال، کلاس 4
بخش 4.1. جامدات قابل اشتعال
جامد قابل اشتعال به‌آسانی آتش می‌گیرد. پودر، گرانول یا خمیر می‌تواند با تماس کوتاه با شعله، مانند کبریت، مشتعل شود و شعله سپس به‌سرعت گسترش یابد. اصطکاک نیز می‌تواند باعث آتش‌سوزی شود.
این بخش همچنین شامل ماده خودواکنش‌پذیر است که حتی بدون هوا می‌تواند تجزیه شود و گرمای زیادی آزاد کند؛ ماده منفجره جامدی که مرطوب یا رقیق شده تا دیگر رفتار انفجاری نداشته باشد؛ و ماده‌ای که بدون پایدارکننده ممکن است در شرایط عادی حمل پلیمریزه و داغ شود.
بخش 4.2. جامدات خودسوز
ماده خودسوز، پیروفوریک است: مایع یا جامدی که می‌تواند ظرف پنج دقیقه پس از تماس با هوا مشتعل شود. این بخش همچنین ماده خودگرمازایی را در بر می‌گیرد که در هوا و بدون انرژی خارجی می‌تواند خودبه‌خود گرم شود.
بخش 4.3. خطرناک در صورت تماس با آب
ماده‌ای که در تماس با آب می‌تواند خودبه‌خود آتش بگیرد، یا گاز قابل اشتعال یا سمی را با سرعتی بیش از 1 لیتر به ازای هر کیلوگرم ماده در ساعت آزاد کند.
پرسش‌ها
آنچه کلاس تعیین نمی‌کند
کلاس، خطر اصلی را نشان می‌دهد. بسیاری از کالاها خطر دومی هم دارند، مانند گاز سمی که قابل اشتعال نیز هست. اسناد و پلاکاردها هر دو را نشان می‌دهند و مقررات تفکیک از خطر سخت‌گیرانه‌تر پیروی می‌کند.
این شماره در فهرست کالاهای خطرناک IMDG به یک ماده، یا به گروه کوچکی از مواد مشابه، تعلق دارد. یک شماره واحد برای کل یک کلاس نیست. دو بسته در یک کلاس می‌توانند شماره، گروه بسته‌بندی و مقررات تفکیک متفاوتی داشته باشند.