مرجع
ATR 72 Cargo
توربوپراپ بزرگ‌تر ATR در مسیرهای تغذیه. ظرفیت بار، انبار، در و کاری که معمولاً انجام می‌دهد در ادامه آمده است.
- ظرفیت بار سازه‌ای
- 9,200 kg
- حجم انبار
- 75 m³
- درِ اصلی بار
- 2.95 × 1.80 m
کاربرد ATR 72 Cargo
نسخه‌ی باری توربوپراپ منطقه‌ای ATR 72 و یکی از رایج‌ترین هواپیماهای تغذیه در حمل بار هوایی.
نُه تن بار به یک باند کوتاه منطقه‌ای، با هزینه‌ی توربوپراپ؛ این همان چیزی است که یک شبکه‌ی اکسپرس شبانه بین هاب و ایستگاه‌های پیرامونی‌اش نیاز دارد.
بارهایی که معمولاً حمل می‌کند
چیدمان این خانواده
- توربوپراپ منطقه‌ای تبدیل‌شده به باری: کابین برداشته شده، کف تقویت شده و یک درِ بار در بدنه‌ی جانبی بریده شده است.
- در در کناره است، بنابراین بار به‌صورت تکه‌تکه یا روی پالت‌های کوچک وارد می‌شود و با خودرو از رمپ بالا نمی‌رود.
- ریل‌های مهار در کف قرار دارند. یک تور یا مانع، انبار را از کابین خلبان جدا می‌کند.
- موتورهای توربوپراپ و سرعت نزدیک‌شدن پایین به این هواپیماها امکان استفاده از باندهای کوتاه و سبک‌ساخت را می‌دهند.
چرا اپراتورها آن را انتخاب می‌کنند
- در مسیرهای کم‌بار که حتی یک جت باریک‌پیکر عمدتاً خالی پرواز می‌کرد، سودآور است.
- از باندهای کوتاه منطقه‌ای استفاده می‌کند که هیچ جت باری نمی‌تواند در آن‌ها فرود بیاید.
- هزینه‌ی پایین هر ساعت پرواز برای کار تغذیه‌ای منظم و محموله‌های کوچک فوری مناسب است.
- زمان چرخش کوتاه است، بنابراین یک هواپیما می‌تواند روزانه چند مسیر را در یک شبکه‌ی منطقه‌ای پرواز کند.
پیش از رزرو، این موارد را مشخص کنید
- ظرفیت بار چند تن است. محموله‌ی سنگین‌تر به رفت‌وبرگشت‌های بیشتر یا مدلی بزرگ‌تر نیاز دارد.
- درِ جانبی اندازه‌ی قطعه را به آنچه از دهانه عبور می‌کند محدود می‌کند.
- برد کوتاه است. این‌ها هواپیماهای تغذیه‌اند، نه تجهیزات حمل خطی.