ข้อมูลอ้างอิงการขนส่งทางทะเล
เรือบรรทุกยางมะตอย
ถังที่รักษาความร้อนพอให้สูบบิทูเมนได้ รายละเอียดด้านล่างครอบคลุมสินค้า การจัดวางโครงสร้างตัวเรือ และข้อจำกัดที่จัดเรือไว้ในประเภทนี้
- อุปกรณ์ขนถ่ายของเรือ
- ขนถ่ายสินค้าเองด้วยระบบปั๊มแบบให้ความร้อน
- วิธีนับความจุ
- ระวางบรรทุกเป็นตัน (DWT)
- ขนาดทั่วไป
- โดยทั่วไป 3,000-15,000 DWT
- ประเภทสินค้า
- บิทูเมนและยางมะตอย
เรือบรรทุกยางมะตอย
เรือขนาดเล็กสำหรับบิทูเมนและยางมะตอย ที่อุณหภูมิปกติสินค้าเป็นของแข็ง จึงต้องรักษาความร้อนไว้เพื่อให้สูบได้
ถังหุ้มฉนวนหนาและติดตั้งขดลวดให้ความร้อน รักษาสินค้าให้ร้อนพอที่จะสูบได้ โดยทั่วไปประมาณ 150 ถึง 180 องศาเซลเซียส ความร้อนมาจากระบบน้ำมันถ่ายเทความร้อนที่ไหลเวียนผ่านขดลวด ท่อและปั๊มก็ได้รับความร้อนตามมาตรฐานเดียวกัน เพราะหากสินค้าเย็นตัวลงที่จุดใดในระบบ จะแข็งตัวและอุดตัน
การค้านี้มักเป็นการเดินเรือระยะสั้น จากโรงกลั่นไปยังคลังระดับภูมิภาคที่รองรับงานก่อสร้างถนน เรือจึงมีขนาดเล็ก
สินค้าบนเรือ
การจัดวางโครงสร้างตัวเรือ
- ตัวเรือสองชั้นแยกถังสินค้าออกจากน้ำทะเล โดยมีพื้นที่น้ำอับเฉาที่ด้านข้างและด้านล่าง MARPOL กำหนดให้เรือบรรทุกน้ำมันต้องมีโครงสร้างนี้
- สินค้าอยู่ในหลายถัง ผนังกั้นตามยาวและตามขวางจำกัดการกระฉอกของของเหลว
- ระบบก๊าซเฉื่อยรักษาบรรยากาศในถังให้มีออกซิเจนต่ำกว่าระดับที่ไอระเหยจะติดไฟได้
- ปั๊มสินค้าและท่อถาวรเชื่อมกับท่อร่วมกลางลำเรือ เรือจึงสูบสินค้าขึ้นฝั่งได้เอง
- ถังสำหรับสินค้าที่ต้องรักษาความอุ่นเพื่อให้สูบได้จะติดตั้งขดลวดให้ความร้อน
ทำไมการค้านี้จึงใช้เรือประเภทนี้
- ของเหลวปริมาณมากเคลื่อนย้ายได้โดยไม่ต้องมีบรรจุภัณฑ์
- เรือสูบสินค้าออกได้เอง ท่าเทียบเรือจึงต้องการเพียงท่อและถัง ไม่ใช่เครนขนาดใหญ่
- ถังแยกทำให้บรรทุกหลายเกรดในเที่ยวเดียวได้โดยไม่ปะปนกัน
ตกลงประเด็นเหล่านี้ให้ชัดก่อนทำสัญญาเช่าเรือ
- การล้างถังระหว่างสินค้าแต่ละเที่ยวเสียทั้งเวลาและเงิน สินค้าที่เรือบรรทุกครั้งล่าสุดเป็นตัวกำหนดว่าจะบรรทุกอะไรต่อได้
- บริษัทน้ำมันรายใหญ่ตรวจคัดกรองเรือเพิ่มเติมจากกฎของสมาคมจัดชั้นเรือและรัฐเจ้าของธง และผลการตรวจนั้นเป็นตัวตัดสินว่าใครจะใช้เรือลำนั้น
- ความรับผิดด้านมลพิษสูงมาก ทั้งเรือและท่าเทียบเรือต้องปฏิบัติตามกฎการถ่ายโอนสินค้าที่เข้มงวด