Kompendium ładunków morskich
Kamsarmax
Długość wyznaczona przez jedno nabrzeże do załadunku boksytu. Poniższe informacje dotyczą ładunku, układu kadłuba oraz limitu, który przypisuje statek do tej klasy.
- Typowa nośność
- Zwykle około 80,000-85,000 DWT; pierwotny projekt miał około 82,000 DWT
- Długość całkowita
- Maksymalnie 229 m
- Szerokość
- Zwykle około 32.26 m
- Limit, od którego pochodzi nazwa
- Maksymalna długość w porcie Kamsar w Gwinei
- Urządzenia przeładunkowe statku
- Zwykle bez własnych dźwigów
- Typowe przewozy
- Boksyt i ogólne suche ładunki masowe
- Typowe zanurzenie
- Około 14.5 m
- Ładownie
- 7
Nazwy takie jak Handysize, Supramax czy Capesize to zwyczaj rynkowy, a nie spisany standard. Brokerzy, giełdy i armatorzy nie stosują jednakowych przedziałów nośności. Podane niżej ograniczenia kanałów i nabrzeży to opublikowane wartości i pozostają stałe. Przedziały nośności mają charakter orientacyjny.
Masowce Kamsarmax
Nazwa pochodzi od jednego nabrzeża. Port Kamsar w Gwinei, główny terminal załadunkowy boksytu, nie przyjmie statku dłuższego niż 229 metrów.
Projektanci zachowali tę długość, a kadłub pogłębili i uczynili pełniejszym, aby odzyskać ładowność. Powstał statek o nośności około 82,000 DWT, czyli o kilka tysięcy ton większej niż tradycyjny Panamax przy krótszym kadłubie.
Statek okazał się na tyle wydajny, że tonaż Kamsarmax pracuje dziś daleko poza trasami boksytowymi, dla których go zaprojektowano, i stał się standardową wielkością nowych statków.
Ładunek na pokładzie
Układ kadłuba
- Jeden pokład z dużymi ładowniami zamykanymi stalowymi pokrywami lukowymi, które odsuwa się lub składa na bok dla chwytaków i przenośników.
- Balast znajduje się w podwójnym dnie oraz w zbiornikach skrzydłowych górnych i lejowych. Zbiorniki te kształtują też ładownię tak, aby ładunek trymował się samoczynnie podczas osiadania.
- Między ładowniami stoją grodzie faliste. Przenoszą parcie gęstego ładunku bez dodatkowych wręgów wewnątrz przestrzeni ładunkowej.
- Maszynownia i pomieszczenia mieszkalne znajdują się na rufie, więc przednia część statku pozostaje wolna dla ładunku.
- Statki z własnymi urządzeniami mają dźwigi pokładowe lub bomy między lukami i mogą pracować tam, gdzie port nie ma własnych urządzeń.
Dlaczego te przewozy z niego korzystają
- Suchy towar masowy przewozi się bez worków, skrzyń i mocowań, co utrzymuje niski koszt na tonę.
- Tam, gdzie urządzenia nabrzeżne są dobre, chwytaki, przenośniki i ładowarki przeładowują tysiące ton na godzinę.
- Statek z własnymi dźwigami może zawijać do portów pozbawionych dźwigów.
- Ładownie mogą przyjąć w jednym rejsie kilka partii różnych towarów.
Wyjaśnij te kwestie przed zafrachtowaniem
- Ruda żelaza i inne gęste ładunki mocno obciążają kadłub. Kolejność załadunku jest ściśle określona, aby nie przeciążyć statku.
- Niektóre koncentraty i miały mogą ulec upłynnieniu. Przed załadunkiem trzeba je sprawdzić pod kątem granicy wilgotności dla przewozu (TML).
- Zanurzenie i prześwit nad wodą (air draft) decydują o tym, z jakich nabrzeży i dróg wodnych statek może korzystać. Oba parametry zmieniają się w zależności od pory roku i poprawki na wodę słodką.