Kompendium ładunków morskich
Capesize
Statki, które musiały opływać przylądki. Poniższe informacje dotyczą ładunku, układu kadłuba oraz limitu, który przypisuje statek do tej klasy.
- Typowa nośność
- Zwykle około 100,000-200,000 DWT; standardowy Capesize ma około 180,000 DWT
- Długość całkowita
- W całej klasie zwykle 270-300 m
- Szerokość
- Około 45 m
- Zanurzenie
- Zwykle około 17-18 m po załadowaniu
- Limit, od którego pochodzi nazwa
- Historycznie zbyt duże dla Kanału Panamskiego i Sueskiego
- Urządzenia przeładunkowe statku
- Bez własnych dźwigów
- Typowe przewozy
- Ruda żelaza i węgiel
- Typowe zanurzenie
- Około 17.95 m
- Ładownie
- 9
Nazwy takie jak Handysize, Supramax czy Capesize to zwyczaj rynkowy, a nie spisany standard. Brokerzy, giełdy i armatorzy nie stosują jednakowych przedziałów nośności. Podane niżej ograniczenia kanałów i nabrzeży to opublikowane wartości i pozostają stałe. Przedziały nośności mają charakter orientacyjny.
Masowce Capesize
Nazwa pochodzi od trasy. Statki zbyt duże dla kanałów musiały opływać Przylądek Dobrej Nadziei lub Przylądek Horn, a określenie pozostało jako nazwa klasy wielkości.
Tonaż Capesize obsługuje przewozy rudy żelaza i węgla, głównie z Australii i Brazylii do Azji Wschodniej i Europy. Statki nie mają dźwigów. Są całkowicie zależne od wyspecjalizowanych terminali głębokowodnych z ładowarkami i wyładowarkami statków.
Nazwa jest mniej precyzyjna niż dawniej. Kanał Sueski pogłębiono w 2009 roku do zanurzenia około 20.1 metra, więc załadowany standardowy Capesize może teraz przepłynąć tam, gdzie wcześniej nie mógł. W Panamie jest inaczej: nawet śluzy Neopanamax ograniczają zanurzenie do 15.2 metra, więc załadowany Capesize nadal nie przepłynie. Nazwa klasy i tak pozostała w użyciu handlowym.
Ładunek na pokładzie
Układ kadłuba
- Jeden pokład z dużymi ładowniami zamykanymi stalowymi pokrywami lukowymi, które odsuwa się lub składa na bok dla chwytaków i przenośników.
- Balast znajduje się w podwójnym dnie oraz w zbiornikach skrzydłowych górnych i lejowych. Zbiorniki te kształtują też ładownię tak, aby ładunek trymował się samoczynnie podczas osiadania.
- Między ładowniami stoją grodzie faliste. Przenoszą parcie gęstego ładunku bez dodatkowych wręgów wewnątrz przestrzeni ładunkowej.
- Maszynownia i pomieszczenia mieszkalne znajdują się na rufie, więc przednia część statku pozostaje wolna dla ładunku.
- Statki z własnymi urządzeniami mają dźwigi pokładowe lub bomy między lukami i mogą pracować tam, gdzie port nie ma własnych urządzeń.
Dlaczego te przewozy z niego korzystają
- Suchy towar masowy przewozi się bez worków, skrzyń i mocowań, co utrzymuje niski koszt na tonę.
- Tam, gdzie urządzenia nabrzeżne są dobre, chwytaki, przenośniki i ładowarki przeładowują tysiące ton na godzinę.
- Statek z własnymi dźwigami może zawijać do portów pozbawionych dźwigów.
- Ładownie mogą przyjąć w jednym rejsie kilka partii różnych towarów.
Wyjaśnij te kwestie przed zafrachtowaniem
- Ruda żelaza i inne gęste ładunki mocno obciążają kadłub. Kolejność załadunku jest ściśle określona, aby nie przeciążyć statku.
- Niektóre koncentraty i miały mogą ulec upłynnieniu. Przed załadunkiem trzeba je sprawdzić pod kątem granicy wilgotności dla przewozu (TML).
- Zanurzenie i prześwit nad wodą (air draft) decydują o tym, z jakich nabrzeży i dróg wodnych statek może korzystać. Oba parametry zmieniają się w zależności od pory roku i poprawki na wodę słodką.