مرجع بار دریایی
Capesize
کشتی‌هایی که مجبور بودند دماغه‌ها را دور بزنند. یادداشت‌های زیر بار، چیدمان بدنه و محدودیتی را که کشتی را در این کلاس قرار می‌دهد پوشش می‌دهند.
- وزن مرده معمول
- معمولاً حدود 100,000-200,000 DWT؛ یک Capesize استاندارد حدود 180,000 DWT است
- طول کلی
- معمولاً 270-300 m در کل کلاس
- عرض
- حدود 45 m
- آبخور
- معمولاً حدود 17-18 m در حالت پربار
- محدودیتی که نامش را تعیین می‌کند
- از نظر تاریخی بیش از حد بزرگ برای کانال‌های پاناما و سوئز
- تجهیزات بارگیری کشتی
- بدون جرثقیل
- تجارت معمول
- سنگ آهن و زغال‌سنگ
- آبخور معمول
- حدود 17.95 m
- انبارهای بار
- 9
نام‌هایی مانند Handysize، Supramax و Capesize عرف بازار هستند، نه یک استاندارد مکتوب. کارگزاران، بورس‌ها و مالکان همگی از یک بازه وزن مرده یکسان استفاده نمی‌کنند. محدودیت‌های کانال و پهلوگاه که در ادامه آمده، ارقام منتشرشده و ثابت هستند. بازه‌های وزن مرده جنبه راهنما دارند.
فله‌برهای Capesize
این نام از مسیر گرفته شده است. کشتی‌هایی که برای کانال‌ها بیش از حد بزرگ بودند باید دماغه امید نیک یا دماغه هورن را دور می‌زدند و این عنوان به‌عنوان یک کلاس اندازه باقی ماند.
تناژ Capesize به تجارت سنگ آهن و زغال‌سنگ خدمت می‌کند، عمدتاً از استرالیا و برزیل به شرق آسیا و اروپا. این کشتی‌ها جرثقیل ندارند و کاملاً به پایانه‌های اختصاصی آب عمیق با بارگیرها و تخلیه‌کننده‌های کشتی وابسته‌اند.
این نام اکنون کمتر از گذشته دقیق است. کانال سوئز در 2009 تا آبخور حدود 20.1 متر عمیق‌تر شد، بنابراین یک Capesize استاندارد پربار اکنون می‌تواند از جایی عبور کند که پیش‌تر نمی‌توانست. پاناما متفاوت است: حتی آب‌بندهای Neopanamax آبخور را به 15.2 متر محدود می‌کنند، بنابراین Capesize پربار هنوز نمی‌تواند عبور کند. با این حال، نام این کلاس در کاربرد تجاری باقی مانده است.
بار روی کشتی
چیدمان بدنه
- یک عرشه، با انبارهای بزرگی که با درپوش‌های فولادی بسته می‌شوند؛ این درپوش‌ها برای گراب‌ها و نوار نقاله‌ها به کنار می‌لغزند یا تا می‌شوند.
- آب توازن در کف دوجداره و در مخازن فوقانی و قیفی قرار دارد. این مخازن همچنین به انبار شکلی می‌دهند که بار هنگام نشستن خودبه‌خود تراز شود.
- دیواره‌های موج‌دار میان انبارها قرار دارند. آن‌ها فشار بار متراکم را بدون قاب‌بندی اضافی در داخل فضا تحمل می‌کنند.
- موتورخانه و محل اقامت خدمه در عقب قرار دارند، بنابراین طول جلویی برای بار آزاد می‌ماند.
- کشتی‌های مجهز به جرثقیل، جرثقیل‌ها یا دکل‌های بالابر عرشه را میان دریچه‌ها دارند و می‌توانند در بندری که تجهیزات خود را ندارد کار کنند.
چرا این تجارت از آن استفاده می‌کند
- کالای خشک بدون کیسه، جعبه یا مهاربندی جابه‌جا می‌شود و این هزینه هر تن را پایین نگه می‌دارد.
- جایی که تجهیزات ساحلی خوب باشد، گراب‌ها، نوار نقاله‌ها و بارگیرهای کشتی هزاران تن در ساعت جابه‌جا می‌کنند.
- کشتی مجهز به جرثقیل می‌تواند به بنادری که جرثقیل ندارند برود.
- انبارها می‌توانند چند محموله از کالاهای مختلف را در یک سفر جای دهند.
پیش از قطعی کردن اجاره (fix) این موارد را روشن کنید
- سنگ آهن و دیگر بارهای متراکم فشار زیادی به بدنه وارد می‌کنند. ترتیب بارگیری سخت‌گیرانه است تا کشتی بیش از حد تحت تنش قرار نگیرد.
- برخی کنسانتره‌ها و نرمه‌ها ممکن است روان شوند. پیش از بارگیری باید با حد رطوبت قابل حمل (TML) سنجیده شوند.
- آبخور و ارتفاع هوایی تعیین می‌کنند کشتی از کدام پهلوگاه‌ها و آبراه‌ها می‌تواند استفاده کند. هر دو با فصل و ضریب آب شیرین تغییر می‌کنند.