مرجع بار دریایی
Panamax
طراحی‌شده بر اساس آب‌بندهای قدیمی پاناما. یادداشت‌های زیر بار، چیدمان بدنه و محدودیتی را که کشتی را در این کلاس قرار می‌دهد پوشش می‌دهند.
- وزن مرده معمول
- معمولاً حدود 65,000-80,000 DWT
- طول کلی
- حداکثر 294.13 m
- عرض
- حداکثر 32.31 m؛ معمولاً حدود 32.26 m
- آبخور
- حداکثر 12.04 m در آب شیرین استوایی
- محدودیتی که نامش را تعیین می‌کند
- آب‌بندهای اولیه کانال پاناما
- تجهیزات بارگیری کشتی
- معمولاً بدون جرثقیل
- آبخور معمول
- حدود 14.1 m در بارگیری کامل، بیش از حد مجاز عبور از کانال
- انبارهای بار
- 7
نام‌هایی مانند Handysize، Supramax و Capesize عرف بازار هستند، نه یک استاندارد مکتوب. کارگزاران، بورس‌ها و مالکان همگی از یک بازه وزن مرده یکسان استفاده نمی‌کنند. محدودیت‌های کانال و پهلوگاه که در ادامه آمده، ارقام منتشرشده و ثابت هستند. بازه‌های وزن مرده جنبه راهنما دارند.
فله‌برهای Panamax
این کلاس از آب‌بندهای اولیه کانال پاناما پیروی می‌کند. در بیشتر قرن بیستم، این آب‌بندها بزرگ‌ترین کشتی را تعیین می‌کردند که می‌توانست بدون دور زدن آمریکای جنوبی میان اقیانوس اطلس و آرام عبور کند.
محدودیت‌ها دقیق‌اند: طول کلی 294.13 متر، عرض 32.31 متر و آبخور 12.04 متر در آب شیرین استوایی. کشتی‌ها درست تا همین ارقام ساخته می‌شدند و به‌ویژه محدودیت عرض، بدنه یک نسل کامل از فله‌برها را شکل داد.
آب‌بندهای بزرگ‌تر Neopanamax در 2016 گشایش یافتند و این محدودیت را بسیار کاهش دادند. Panamax همچنان یک اندازه متمایز است و به‌تنهایی پرمعامله باقی مانده است.
بار روی کشتی
چیدمان بدنه
- یک عرشه، با انبارهای بزرگی که با درپوش‌های فولادی بسته می‌شوند؛ این درپوش‌ها برای گراب‌ها و نوار نقاله‌ها به کنار می‌لغزند یا تا می‌شوند.
- آب توازن در کف دوجداره و در مخازن فوقانی و قیفی قرار دارد. این مخازن همچنین به انبار شکلی می‌دهند که بار هنگام نشستن خودبه‌خود تراز شود.
- دیواره‌های موج‌دار میان انبارها قرار دارند. آن‌ها فشار بار متراکم را بدون قاب‌بندی اضافی در داخل فضا تحمل می‌کنند.
- موتورخانه و محل اقامت خدمه در عقب قرار دارند، بنابراین طول جلویی برای بار آزاد می‌ماند.
- کشتی‌های مجهز به جرثقیل، جرثقیل‌ها یا دکل‌های بالابر عرشه را میان دریچه‌ها دارند و می‌توانند در بندری که تجهیزات خود را ندارد کار کنند.
چرا این تجارت از آن استفاده می‌کند
- کالای خشک بدون کیسه، جعبه یا مهاربندی جابه‌جا می‌شود و این هزینه هر تن را پایین نگه می‌دارد.
- جایی که تجهیزات ساحلی خوب باشد، گراب‌ها، نوار نقاله‌ها و بارگیرهای کشتی هزاران تن در ساعت جابه‌جا می‌کنند.
- کشتی مجهز به جرثقیل می‌تواند به بنادری که جرثقیل ندارند برود.
- انبارها می‌توانند چند محموله از کالاهای مختلف را در یک سفر جای دهند.
پیش از قطعی کردن اجاره (fix) این موارد را روشن کنید
- سنگ آهن و دیگر بارهای متراکم فشار زیادی به بدنه وارد می‌کنند. ترتیب بارگیری سخت‌گیرانه است تا کشتی بیش از حد تحت تنش قرار نگیرد.
- برخی کنسانتره‌ها و نرمه‌ها ممکن است روان شوند. پیش از بارگیری باید با حد رطوبت قابل حمل (TML) سنجیده شوند.
- آبخور و ارتفاع هوایی تعیین می‌کنند کشتی از کدام پهلوگاه‌ها و آبراه‌ها می‌تواند استفاده کند. هر دو با فصل و ضریب آب شیرین تغییر می‌کنند.