مرجع بار دریایی
نفتکش‌های نفت خام
سنگین‌ترین تانکرهای در حال خدمت. یادداشت‌های زیر بار، چیدمان بدنه و محدودیتی را که کشتی را در این کلاس قرار می‌دهد پوشش می‌دهند.
- تجهیزات بارگیری کشتی
- تخلیه خودکار با پمپ بار
- شیوه محاسبه ظرفیت
- تناژ وزن مرده (DWT)؛ بار بر حسب بشکه
- اندازه معمول
- از حدود 80,000 DWT تا بیش از 320,000 DWT
- نوع بار
- نفت خام
نفتکش‌های نفت خام
این تانکرها نفت خام را از مناطق تولید به پالایشگاه‌ها حمل می‌کنند. از نظر وزن بار، بزرگ‌ترین کشتی‌های تجاری در حال خدمت هستند.
بازار اندازه‌ها را نام‌گذاری می‌کند: Aframax، Suezmax، VLCC (نفتکش بسیار بزرگ، حدود 300,000 DWT) و ULCC بالاتر از آن. این نام‌ها از مسیرها و محدودیت‌های کانال پیروی می‌کنند، نه یک استاندارد مکتوب.
نفت خام به پوشش‌هایی که فرآورده‌های پالایشی نیاز دارند احتیاج ندارد، بنابراین این کشتی‌ها برای حجم ساخته می‌شوند نه برای تعویض بار. بزرگ‌ترین آن‌ها اغلب در دریا بارگیری و تخلیه می‌شوند، زیرا بنادر کمی عمق کافی برای پهلوگیری آن‌ها دارند.
بار روی کشتی
چیدمان بدنه
- VLCC و ULCC اندازه‌هایی هستند که بیشترین کاربرد را در مسیرهای طولانی نفت خام دارند و تقریباً 200,000 تا 400,000 تن بار حمل می‌کنند.
- Aframax و Suezmax پایین‌تر از آن‌ها قرار می‌گیرند. این کشتی‌ها زمانی انتخاب می‌شوند که مسیر از یک آبراه باریک بگذرد یا پایانه نتواند کشتی بزرگ‌تری را بپذیرد.
- بدنه دوجداره مخازن بار را از دریا جدا نگه می‌دارد و فضای آب توازن در کناره‌ها و کف قرار دارد. MARPOL این را برای نفتکش‌ها الزامی می‌کند.
- بار در چند مخزن قرار دارد. دیواره‌های طولی و عرضی میزان تلاطم مایع را محدود می‌کنند.
- سیستم گاز بی‌اثر جو مخزن را زیر سطح اکسیژنی نگه می‌دارد که در آن بخار ممکن است آتش بگیرد.
- پمپ‌های بار و خط لوله ثابت به منیفولدی در میانه کشتی می‌رسند، بنابراین کشتی بار خود را به ساحل پمپ می‌کند.
- مخازن بارهایی که باید به‌قدر کافی گرم بمانند تا قابل پمپ باشند، کویل گرمایشی دارند.
چرا این تجارت از آن استفاده می‌کند
- حجم زیادی از مایع بدون بسته‌بندی جابه‌جا می‌شود.
- کشتی خودش بار را تخلیه می‌کند، بنابراین پایانه به لوله و مخزن نیاز دارد نه جرثقیل سنگین.
- مخازن جداگانه امکان می‌دهند چند نوع فرآورده بدون اختلاط در یک سفر حمل شوند.
پیش از قطعی کردن اجاره (fix) این موارد را روشن کنید
- شست‌وشوی مخازن میان دو محموله وقت و هزینه می‌برد. آخرین بار کشتی تعیین می‌کند چه باری را می‌تواند بعداً بارگیری کند.
- شرکت‌های بزرگ نفتی علاوه بر مقررات کلاس و پرچم، کشتی‌ها را خودشان ارزیابی (vetting) می‌کنند و همین ارزیابی تعیین می‌کند چه کسی کشتی را اجاره کند.
- مسئولیت آلودگی سنگین است. کشتی و پایانه هر دو از قواعد سخت‌گیرانه انتقال بار پیروی می‌کنند.