Kompendium ładunków morskich
Panamax
Projektowane pod stare śluzy Kanału Panamskiego. Poniższe informacje dotyczą ładunku, układu kadłuba oraz limitu, który przypisuje statek do tej klasy.
- Typowa nośność
- Zwykle około 65,000-80,000 DWT
- Długość całkowita
- Maksymalnie 294.13 m
- Szerokość
- Maksymalnie 32.31 m; zwykle około 32.26 m
- Zanurzenie
- Maksymalnie 12.04 m w tropikalnej wodzie słodkiej
- Limit, od którego pochodzi nazwa
- Pierwotne śluzy Kanału Panamskiego
- Urządzenia przeładunkowe statku
- Zwykle bez własnych dźwigów
- Typowe zanurzenie
- Około 14.1 m przy pełnym załadunku, powyżej limitu tranzytu przez kanał
- Ładownie
- 7
Nazwy takie jak Handysize, Supramax czy Capesize to zwyczaj rynkowy, a nie spisany standard. Brokerzy, giełdy i armatorzy nie stosują jednakowych przedziałów nośności. Podane niżej ograniczenia kanałów i nabrzeży to opublikowane wartości i pozostają stałe. Przedziały nośności mają charakter orientacyjny.
Masowce Panamax
Ta klasa wywodzi się z pierwotnych śluz Kanału Panamskiego. Przez większość XX wieku to one wyznaczały największy statek, który mógł przepłynąć między Atlantykiem a Pacyfikiem bez opływania Ameryki Południowej.
Limity są ściśle określone: 294.13 metra długości całkowitej, 32.31 metra szerokości i 12.04 metra zanurzenia w tropikalnej wodzie słodkiej. Statki budowano dokładnie pod te wartości, a zwłaszcza limit szerokości ukształtował kadłuby całego pokolenia masowców.
Większe śluzy Neopanamax otwarte w 2016 roku znacznie złagodziły to ograniczenie. Panamax nadal jest odrębną wielkością i nadal jest intensywnie frachtowany.
Ładunek na pokładzie
Układ kadłuba
- Jeden pokład z dużymi ładowniami zamykanymi stalowymi pokrywami lukowymi, które odsuwa się lub składa na bok dla chwytaków i przenośników.
- Balast znajduje się w podwójnym dnie oraz w zbiornikach skrzydłowych górnych i lejowych. Zbiorniki te kształtują też ładownię tak, aby ładunek trymował się samoczynnie podczas osiadania.
- Między ładowniami stoją grodzie faliste. Przenoszą parcie gęstego ładunku bez dodatkowych wręgów wewnątrz przestrzeni ładunkowej.
- Maszynownia i pomieszczenia mieszkalne znajdują się na rufie, więc przednia część statku pozostaje wolna dla ładunku.
- Statki z własnymi urządzeniami mają dźwigi pokładowe lub bomy między lukami i mogą pracować tam, gdzie port nie ma własnych urządzeń.
Dlaczego te przewozy z niego korzystają
- Suchy towar masowy przewozi się bez worków, skrzyń i mocowań, co utrzymuje niski koszt na tonę.
- Tam, gdzie urządzenia nabrzeżne są dobre, chwytaki, przenośniki i ładowarki przeładowują tysiące ton na godzinę.
- Statek z własnymi dźwigami może zawijać do portów pozbawionych dźwigów.
- Ładownie mogą przyjąć w jednym rejsie kilka partii różnych towarów.
Wyjaśnij te kwestie przed zafrachtowaniem
- Ruda żelaza i inne gęste ładunki mocno obciążają kadłub. Kolejność załadunku jest ściśle określona, aby nie przeciążyć statku.
- Niektóre koncentraty i miały mogą ulec upłynnieniu. Przed załadunkiem trzeba je sprawdzić pod kątem granicy wilgotności dla przewozu (TML).
- Zanurzenie i prześwit nad wodą (air draft) decydują o tym, z jakich nabrzeży i dróg wodnych statek może korzystać. Oba parametry zmieniają się w zależności od pory roku i poprawki na wodę słodką.