Kompendium ładunków morskich
Rynek tankowców
Ładunki płynne, podzielone według zawartości zbiorników. Poniższe informacje dotyczą ładunku, układu kadłuba oraz limitu, który przypisuje statek do tej klasy.
- Urządzenia przeładunkowe statku
- Samorozładowcze dzięki pompom ładunkowym
- Sposób liczenia pojemności
- Nośność w tonach (DWT), objętość ładunku w metrach sześciennych lub baryłkach
- Typowa wielkość
- Od poniżej 10,000 do ponad 300,000 DWT
- Rodzaj ładunku
- Płyny i gazy luzem
Rynek tankowców
Te statki przewożą ciecze luzem. Rynek dzieli je według rodzaju cieczy, a nie tylko według wielkości kadłuba. Ropa naftowa, produkty rafinowane, chemikalia, gaz skroplony i asfalt wymagają innego statku.
Wspólny układ to podwójny kadłub, ładunek rozdzielony na osobne zbiorniki, gaz obojętny utrzymujący stężenie tlenu w przestrzeni oparów poniżej poziomu umożliwiającego zapłon oraz własne pompy i manifold statku, dzięki którym może on rozładować się bez dźwigów nabrzeżnych.
Pięć opisanych niżej typów tankowców różni się powłokami i budową zbiorników, sposobem ich mycia między ładunkami oraz przepisami, według których pływają.
Ładunek na pokładzie
Układ kadłuba
- Podwójny kadłub oddziela zbiorniki ładunkowe od morza, z przestrzeniami balastowymi po bokach i na dnie. MARPOL wymaga tego na tankowcach olejowych.
- Ładunek znajduje się w kilku zbiornikach. Grodzie wzdłużne i poprzeczne ograniczają przelewanie się cieczy.
- Instalacja gazu obojętnego utrzymuje atmosferę w zbiornikach poniżej poziomu tlenu, przy którym opary mogłyby się zapalić.
- Pompy ładunkowe i stały rurociąg zbiegają się w manifoldzie na śródokręciu, więc statek sam przepompowuje ładunek na ląd.
- Zbiorniki na ładunki, które muszą pozostać na tyle ciepłe, by dało się je pompować, mają wężownice grzewcze.
Dlaczego te przewozy z niego korzystają
- Duże ilości cieczy przewozi się bez żadnych opakowań.
- Statek sam się rozładowuje pompami, więc terminal potrzebuje rurociągów i zbiorników, a nie ciężkich dźwigów.
- Osobne zbiorniki pozwalają przewozić kilka gatunków w jednym rejsie bez ich mieszania.
Wyjaśnij te kwestie przed zafrachtowaniem
- Mycie zbiorników między ładunkami kosztuje czas i pieniądze. To, co statek przewoził ostatnio, decyduje o tym, co może załadować jako następne.
- Koncerny naftowe przeprowadzają własny vetting statków, niezależnie od wymogów towarzystwa klasyfikacyjnego i bandery, a jego wynik decyduje o tym, kto zafrachtuje statek.
- Odpowiedzialność za zanieczyszczenia jest bardzo wysoka. Zarówno statek, jak i terminal przestrzegają rygorystycznych zasad przeładunku.