Kompendium ładunków morskich
Gazowce
Gaz przewożony w niskiej temperaturze, pod ciśnieniem lub w obu warunkach. Poniższe informacje dotyczą ładunku, układu kadłuba oraz limitu, który przypisuje statek do tej klasy.
- Urządzenia przeładunkowe statku
- Samorozładowcze dzięki pompom ładunkowym
- Sposób liczenia pojemności
- Objętość ładunku w metrach sześciennych
- Typowa wielkość
- Metanowce (LNG) zwykle 145,000-174,000 m³
- Rodzaj ładunku
- Gazy skroplone
Gazowce
Te statki przewożą gaz w postaci ciekłej: schłodzony do temperatury wrzenia, utrzymywany pod ciśnieniem lub jedno i drugie. Metanowiec utrzymuje ładunek w temperaturze około minus 162 stopni Celsjusza. Gazowiec LPG pracuje w mniej ekstremalnych warunkach.
Pojemność liczy się w metrach sześciennych, a nie w nośności, ponieważ ładunek jest lekki w stosunku do objętości. O statku decydują zbiorniki: silnie izolowana membrana lub niezależne kule widoczne jako kopuły na pokładzie.
Przy ładunku schłodzonym pewne odparowanie (boil-off) jest nieuniknione. Nowoczesne metanowce buduje się tak, aby spalały ten gaz jako paliwo zamiast go marnować, co czyni je też jednymi z najczyściej spalających statków w eksploatacji.
Ładunek na pokładzie
Układ kadłuba
- Etylenowce to trzecia klasa obok gazowców LNG i LPG. Buduje się je dla mniejszych partii ładunku i potrafią przewozić ładunek w temperaturach wymaganych dla etylenu.
- Podwójny kadłub oddziela zbiorniki ładunkowe od morza, z przestrzeniami balastowymi po bokach i na dnie. MARPOL wymaga tego na tankowcach olejowych.
- Ładunek znajduje się w kilku zbiornikach. Grodzie wzdłużne i poprzeczne ograniczają przelewanie się cieczy.
- Instalacja gazu obojętnego utrzymuje atmosferę w zbiornikach poniżej poziomu tlenu, przy którym opary mogłyby się zapalić.
- Pompy ładunkowe i stały rurociąg zbiegają się w manifoldzie na śródokręciu, więc statek sam przepompowuje ładunek na ląd.
- Zbiorniki na ładunki, które muszą pozostać na tyle ciepłe, by dało się je pompować, mają wężownice grzewcze.
Dlaczego te przewozy z niego korzystają
- Duże ilości cieczy przewozi się bez żadnych opakowań.
- Statek sam się rozładowuje pompami, więc terminal potrzebuje rurociągów i zbiorników, a nie ciężkich dźwigów.
- Osobne zbiorniki pozwalają przewozić kilka gatunków w jednym rejsie bez ich mieszania.
Wyjaśnij te kwestie przed zafrachtowaniem
- Mycie zbiorników między ładunkami kosztuje czas i pieniądze. To, co statek przewoził ostatnio, decyduje o tym, co może załadować jako następne.
- Koncerny naftowe przeprowadzają własny vetting statków, niezależnie od wymogów towarzystwa klasyfikacyjnego i bandery, a jego wynik decyduje o tym, kto zafrachtuje statek.
- Odpowiedzialność za zanieczyszczenia jest bardzo wysoka. Zarówno statek, jak i terminal przestrzegają rygorystycznych zasad przeładunku.